ποιοi εiμαστε

το κέντημα είχε την δική του ιστορία…

Το blog κέντησε! έχει σκοπό να βάλει ένα ακόμα λιθαράκι στην κοινότητα του κεντήματος και του χειροποίητου, μιας και είμαστε «της μοδός» και πάλι… αφού ήρθε η εποχή της εκδίκησης της γιαγιάς, και ο κόσμος πάλι ασχολείται με το πλέξιμο, το κέντημα κλπ. Θα μοιραστούμε εδώ φωτογραφίες από παλιά και νέα έργα, τεχνικές κεντήματος, ιδέες, απόψεις και θα προσπαθήσουμε να προσφέρουμε σε όλους αυτούς που θέλουν να κεντήσουν.

unnamed

Η αφεντομουτσουνάρα μου.
Κεντημένη με την τεχνική της δαντέλας με την βελόνα κεντήματος και με βελονιές στον αέρα (Βενίζ).
Στο κέντημα όπως και στη φύση δεν υπάρχει παρθενογέννηση, έτσι και η ιδέα παρμένη απο το εξαίρετο βιβλίο της Κας Γιανναρά (Ελληνικές κλώστινες συνθέσεις – Δαντέλες, σελ. 224), με αλλαγές στο χρώμα κλωστής και στα μαλλιά. Μπορεί να κεντάω και να μου αρέσει το κέντημα, κότσο όμως τα μαλλιά δεν τα είχα ποτέ, μέχρι τώρα τουλάχιστον.

Γεννήθηκα το 1962 στην Αστρίτσα Καρδίτσας από γονείς αγρότες. Από 10 χρονών μένω στην Αθήνα. Ασχολούμαι με την διδασκαλία του κεντήματος τα τελευταία 25 χρόνια. Δίδαξα κέντημα στα Πνευματικά Κέντρα των Δήμων Μοσχάτου, Γλυφάδας και στην Πνευματική Εστία Βούλας. Τα τμήματα περιελάμβαναν κέντημα μηχανής, κέντημα χειρός, Mακραμέ, Λασέ, Βενίζ. Η μεγάλη μου αγάπη εξακολουθεί να παραμένει το ασπροκέντι και κυρίως τα Αζούρ μαζί με το Βενίζ.

Ελπίζω μέσα από  αυτή την προσπάθεια μου να συναντηθώ με νέο κόσμο, να ανταλλάξουμε ιδέες, γνώσεις, σχέδια, σχόλια και γενικά να μοιραστούμε πράγματα. Πιστεύω πως ότι μοιράζεσαι σε γεμίζει περισσότερο.

Ας χρησιμοποιήσουμε και εμείς τα νέα μέσα, όπως το internet, για να μοιραστούμε την αγάπη μας για το κέντημα, που συγκαταλέγεται στις αρχαιότερες τέχνες μαζί με την υφαντική και την ζωγραφική. Απλά έχει την ατυχία να αποτελεί την καθημερινότητα μας κι έτσι καμιά φορά να υποτιμάται…

Advertisements